POLITIČKI KRAH SVIJESTI I RAZUMA
Izborni fijasko Aleksandra Ristića, aktuelnog načelnika opštine Stanari, ostaće upisan u analima domaće politike kao školski primjer kako se od vrha lokalne vlasti stiže do samog dna izbornih listi. Sa osvojenih mizernih 379 ličnih glasova na Opštim izborima, Ristić je zvanično dotakao političko dno, završivši kao najgore plasirani načelnik u čitavoj Republici Srpskoj.
Dok se javnost i dalje smije ovom nezapamćenom debaklu, Ristić se umjesto dostojanstvenog povlačenja odlučio za patetični fejsbuk monolog, pokušavajući da sopstvenu nesposobnost i sramotan rezultat upakuje u celofan “poštenja i morala”.
EKSKLUZIVNO: Dan nakon izbora uslijedila osveta i panika Ristić blokirao javne ustanove jer je kasa prazna!
Da je Ristićevo predizborno “poštenje” ob obična šarena laža, dokazuje zvanični dokument koji je u posjedu naše redakcije. Samo jedan dan nakon izbornog šamara, tačnije 06. oktobra 2026. godine, načelnik Stanara je uputio paničan akt svim javnim ustanovama i preduzećima čiji je osnivač opština (Broj: 02-031-136/26).
Pod izgovorom “smanjenja budžetskih prihoda za 2026. godinu”, Ristić je uveo totalnu blokadu trošenja novca i rigorozne zabrane:
• Zabrana zapošljavanja i ugovora o djelu: Prekinuta je praksa dijeljenja predizbornih obećanja i ugovora o privremenim poslovima.
• Stop za javne nabavke i investicije: Zabranjuje se bilo kakvo pokretanje nabavki, rekonstrukcija i opremanja bez njegove lične dozvole.
• Ukidanje stimulacija i dnevnica: Radnicima u javnom sektoru se režu naknade, honorari i stimulacije.
Ovaj dokument razgolićuje sav jad lokalne vlasti. Dok je trajala kampanja, novac se očigledno trošio šakom i kapom, a budžet je doveden do ivice propasti. Čim su birališta zatvorena i čim je vidio da je osvojio jedva 379 glasova, Ristić je odlučio da “zavrne slavinu” i kazni kompletan javni sektor jer mu nisu obezbijedili pobjedu!
Patetična odbrana na mrežama: Kada politički nokaut proglasiš “pobjedom čistog obraza”
Suočen sa surovom realnošću i činjenicom da ga je sopstveni narod brutalno kaznio, Ristić je na društvenim mrežama objavio saopštenje koje pršti od patetike i zamjene teza. U svom očajničkom pismu javnosti, on tvrdi da su glasovi koje je dobio “nikad čistiji” i da je svjesno odbio da zloupotrebljava budžet opštine za kupovinu glasova, asfaltiranje sokaka i predizborna zapošljavanja.
Pravdati 379 glasova navodnim “moralnim čistunstvom” dok vodiš opštinu sa hiljadama stanovnika, a istovremeno dan nakon izbora potpisivati blokadu budžeta zbog teškog stanja u kasi, predstavlja vrhunac licemjerja. Ristić praktično poručuje da bi imao više glasova samo da je htio da bude “loš”, prebacujući krivicu na narod koji je navodno potkupljiv, dok sebe slika kao neshvaćenog pravednika. Realnost je, međutim, mnogo mračnija, a terenske informacije potpuno demantuju ovu jeftinu političku basnu.
Službena vozila u službi Blanuše i udaranje na socijalnu sirotinju
Dok Ristić u svom pismu glumi nevinašce koje “nije izvozilo nasipni materijal”, u Stanarima naveliko bruje optužbe o besramnoj zloupotrebi javnih resursa tokom kampanje. Javna je tajna da su opštinska službena vozila, plaćena novcem svih građana Stanara, besramno korišćena kao privatni taksi za stranačke aktiviste Ujedinjene Srpske. Ristić je, prema optužbama s terena, slao partijske poslušnike da narodnim automobilima obilaze mještane i dijele pokazne listiće, lobirajući za Branka Blanušu.
Ali, moralno dno ove trule političke mašinerije dotaknuto je tamo gdje su građani najranjiviji. Prstom se upire u Ristićevog stranačkog šefa i šefa kampanje, Radojicu Ćelića, koji je iz fotelje direktora Centra za socijalni rad navodno dirigovao najsramnijim inženjeringom. Upravo je Ćelićevom Centru za socijalni rad Stanari (koji je eksplicitno naveden na listi dostave u Ristićevom paničnom dopisu o rezanju troškova) tokom kampanje bio otvoren budžet za pridobijanje glasova. Javna pogovaranja i optužbe opozicije jasno ukazuju na to da se socijalna pomoć i paketi podrške socijalno ugroženim građanima nisu dijelili po zakonu, već po partijskoj direktivi i pod ucjenom glas za stranku i fotelje lokalnih moćnika.
Prisila nad radnicima se ogleda u tome da je Ristić nakon svog fejsbuk monologa naredio svim radnicima da dijele njegovo pokajanje i da pišu u superlativu o njegovom dobročinstvu po društvenim mrežama jer je rejting zakucao samo dno!
Bahati poziv na opoziv: Očajnički blef političkog davljenika
Vrhunac bezobrazluka u Ristićevom patetičnom istupu jeste njegova drska poruka kritičarima: “Pokrenite proceduru za moj opoziv!” i tvrdnja da iz ovog procesa izlazi kao “apsolutni pobjednik”.
Nazvati sebe “apsolutnim pobjednikom” sa podrškom koja jedva može da napuni jednu veću salu za svadbe je politički autizam bez presedana. Ristić vrlo dobro zna da je do lokalnih izbora ostalo premalo vremena da bi se pokretale skupe procedure opoziva, pa svjesno blefira i glumi hrabrost tamo gdje je odavno nema. Njegov “poziv na megdan” je samo dimna zavjesa koja treba da sakrije zvanični dokument od 06. oktobra kojim priznaje da je opštinu doveo do prosjačkog štapa.
Narod je kaznio beščašće i ucjene
Kombinacija opštinskih automobila, pritisaka na terenu i navodne manipulacije socijalnom pomoći doživjela je epski šamar. Brojka od 379 glasova nije nikakav “dokaz poštenja”, kako to Ristić patetično pokušava da predstavi, već jasna poruka naroda Stanara da im je dosta bahatosti, ucjena i pretvaranja opštinskih institucija u privatno vlasništvo stranke.
Dokument kojim dan nakon izbora uvodi restrikcije i priznaje “izuzetno teško stanje” najbolji je dokaz da je Ristićeva politika doživjela bankrot i moralni i finansijski. Politički ceh koji je platio ostaće trajna lekcija svima koji povjeruju da se narodnim novcem može kupiti opstanak na vlasti. Stanari su prelomili, a Ristićev fejsbuk vapaj samo je tužni eho karijere koja je zvanično i nepovratno završena.
Ostavite komentar