Manje od dva mjeseca prije opštih izbora u Republici Srpskoj, zakazanih za 4. oktobar 2026, dio opozicije koji je u julu, uz vidljive žrtve, uspio da se ujedini – u avgustu je ponovo utonuo u međusobni obračun. U utorak, 11. avgusta, na Nebojšu Vukanovića, lidera Liste za pravdu i red, istog dana su se okomili šef poslaničkog kluba SDS-a Ognjen Bodiroga i član Glavnog odbora PDP-a Branislav Borenović.
Ko se zapravo bori za šta
Kandidati za predsjednika RS-a biraju se sa jedinstvene liste: onaj sa najviše glasova ukupno postaje predsjednik entiteta (po pravilu Srbin, s obzirom na sastav biračkog tijela), dok kandidati sa najviše glasova iz reda bošnjačkog i hrvatskog naroda postaju potpredsjednici. Prijavljeni su Savo Minić (SNSD, zvanično potvrđen 2. jula), Branko Blanuša (SDS), nezavisni Ćamil Duraković, sadašnji potpredsjednik iz reda bošnjačkog naroda, i Begija Smajić (Stranka za BiH). Franjo Jukić, zajednički kandidat sedam hrvatskih stranaka predvođenih HDZ-om BiH, formalno se takođe vodi kao kandidat za predsjednika, ali realno cilja na mjesto potpredsjednika iz reda hrvatskog naroda. Za srpskog člana Predsjedništva BiH trka je uža: Željka Cvijanović (SNSD, aktuelna članica Predsjedništva, takođe zvanično potvrđena 2. jula) protiv Marinka Božovića (SDS) i Vukanovića, koji ide samostalno.
Zanimljivo je da je opozicija oko Blanuše i Božovića zapravo formalno ujedinjena. Draško Stanivuković, lider Pokreta “Sigurna Srpska” i gradonačelnik Banjaluke, iznenađujuće je 5. jula povukao sopstvenu kandidaturu za predsjednika RS-a i pozvao PSS da podrži oba SDS-ova kandidata, obrazlažući to jedinstvom opozicije – iako je, po sopstvenim riječima i anketama na koje se pozivao, uživao najveću pojedinačnu podršku građana. Blanuša mu se javno zahvalio, a mediji su najavljivali da bi Stanivuković, u slučaju pobjede, mogao dobiti mjesto premijera.
Onda se sve opet zapalilo
Ta slika jedinstva potrajala je nešto više od mjesec dana. Borenović je 11. avgusta na mreži Iks poručio da je Vukanović “najveća štetočina” koja godinama razvaljuje opoziciju u Srpskoj, optuživši ga da proizvodi sukobe i najveći dio energije troši na napade na ljude iz opozicionih redova umjesto na vlast. Zamjerio mu je i to što je sebi dodijelio pravo da odlučuje ko je “prava opozicija”, a ko “izdajnik i režimski čovjek”. Istog dana je Bodiroga na istoj mreži pitao zašto Vukanović pogrdnim imenima naziva Blanušu i Božovića, podsjećajući da je o istim ljudima donedavno govorio pohvalno.
Insinuacije idu i u suprotnom smjeru
Ovu priču čini ozbiljnijom to što je i sam Vukanović, dok su Blanuša i Stanivuković još bili suparnici, mjesecima koristio identičan rječnik prema njima. U junu je Blanušu javno nazvao “trojanskim konjem” kojeg je “kupio” Stanivuković, tražeći da obojica odmah povuku kandidature. U februaru je, gostujući na N1, optužio Stanivukovića da djeluje u sprezi s tajkunima i da je “dio sistema” protiv kojeg se opozicija navodno bori, a iznio je i eksplozivnu, ničim potkrijepljenu tvrdnju da mu je Stanivuković ranije nudio “ogroman novac” da se povuče iz sukoba. Ima i stariju istoriju sličnih optužbi: Milorada Dodika je javno nazivao “agentom hrvatske obavještajne službe”.
Drugim riječima, pitanje “za koga zapravo radi Vukanović” teško je postaviti kao ozbiljno novinarsko pitanje bez ijednog dokaza za to – jer bi se, istom logikom, moralo postaviti i njemu, o ljudima sa kojima su se Blanuša i Stanivuković u međuvremenu pomirili. Ono što se sa sigurnošću može utvrditi nije čiji je Vukanović “plaćenik”, nego da opozicija RS-a, i onda kada uspije da se ujedini oko kandidatura, ne uspijeva da tu istu disciplinu primijeni i na sopstvenu retoriku.
Ko na ovome ispada dobitnik
Za predsjednika RS-a opozicija je, nakon Stanivukovićevog povlačenja, zapravo ušla ujedinjena – Minić (SNSD) ima jednog ozbiljnog protivkandidata u Blanuši, a ne dva ili tri, kako je izgledalo još početkom ljeta. Cijena razdora umjesto toga se plaća na užem, ali ne manje važnom terenu: za srpskog člana Predsjedništva BiH, gdje Vukanović i dalje odbija da povuče sopstvenu kandidaturu u korist Božovića, iako su to u međuvremenu učinili i njegovi negdašnji protivnici iz PSS-a. Upravo taj glas, ne Blanušin, jeste onaj koji bi, ujedinjen iza Božovića, mogao ugroziti prednost Željke Cvijanović.
Ako svađa sa Bodirogom i Borenovićem bude nastavak istog obrasca, opozicija u Republici Srpskoj neće u preostalim sedmicama do izbora trošiti energiju na SNSD, nego na dokazivanje, iznova, ko je od njih “prava” opozicija.
#opozicija #republikasrpska #izbori #vukanovic #borenovic #bodirogaognjen #dodik #snsd
Ostavite komentar