Snimak sa Igorom Dodikom razotkrio pravo lice opozicije: dok Petrović i Vukanović traže istinu, Trivić brani Blanušu i optužuje kolege da rade za režim

BANJALUKA – Devet dana pred opšte izbore zakazane za 4. oktobar, u opozicionom bloku Republike Srpske izbio je novi razdor koji jasno pokazuje koliko je taj blok stvarno jedinstven kada dođe do polaganja računa narodu.

Povod je snimak nadzorne kamere iz jula, objavljen tek 25. septembra, na kojem se vidi predsjednik SDS-a i kandidat opozicije za predsjednika Republike Srpske Branko Blanuša u razgovoru sa Igorom Dodikom, organizacionim sekretarom SNSD-a i sinom Milorada Dodika, u zgradi u Banjaluci u kojoj Igor Dodik ima kancelarije. 

Snimak, nastao 7. jula na Ivanjdan, pokazuje i da je Igor Dodik, prije nego što je otpratio Blanušu do lifta, sačekao dolazak čovjeka iz bezbjednosnih službi, što je detalj koji dodatno otvara pitanje sa kim se to tačno i o čemu opozicioni kandidat tajno dogovarao samo sedam dana nakon što je proglašen za kandidata protiv SNSD-a?!

Umjesto da ovakav snimak izazove jedinstven zahtjev opozicije za istinom, on je razotkrio duboke pukotine među samim opozicionim liderima. Gradonačelnik Bijeljine i član Predsjedništva SDS-a Ljubiša Petrović prvi je javno zatražio od Blanuše “javno objašnjenje”, podsjetivši da je čitava kampanja SDS-a građena na tvrdnji da “nema pregovora sa SNSD-om” te da narod, kojem se Blanuša kune, zaslužuje istinu, a ne prećutkivanje.

Nebojša Vukanović, lider Liste za pravdu i red, priznao je da je snimak dobio i prije nego što je procurio u javnost, te da je odmah kontaktirao Blanušu da provjeri njegovu autentičnost što najmanje otvara pitanje zašto je čovjek koji sebe predstavlja kao borca protiv režima sjedio na potencijalno kompromitujućem materijalu umjesto da odmah alarmira javnost.

Blanuša je sastanak priznao, objašnjavajući da je razgovarao o problemima SDS-a nakon američkih sankcija i blokade stranačkog računa, dok sadržaj samog razgovora sa snimka, na kojem se ne čuje ton, ostaje potpuno nepoznat javnosti što znači da građani i dalje moraju vjerovati kandidatu na riječ, baš onako kako su, prema njegovim kritičarima unutar sopstvene stranke, navikli da rade zvaničnici na vlasti.

Umjesto da se pridruži zahtjevu za transparentnošću, predsjednica Narodnog fronta Jelena Trivić izabrala je da otvoreno stane u odbranu Blanuše, i to na način koji graniči sa napadom na sopstvene navodne saveznike. 

Trivić je objavljivanje snimka nazvala “podvalom režima” i tvrdi da na njemu “nema apsolutno ništa kompromitujuće” ocjena koju je iznijela iako sadržaj razgovora, kako i sama priznaje, nije ni čujan ni poznat. Otišla je korak dalje, optuživši dio opozicije da je “lažna opoziciona struktura koja sada već otvoreno radi za režim” i da već sedam mjeseci vodi “medijsku hajku” na sve koji se “iskreno bore za promjene” optužba koja se, s obzirom na vremenski slijed i sadržaj njihovih izjava, teško može čitati drugačije nego kao direktan udarac na Petrovića i Vukanovića, ljude iz, uslovno rečeno, istog opozicionog tabora.

Ovakav razvoj događaja ostavlja krajnje neugodno pitanje na koje niko od pomenutih aktera do sada nije ponudio ubjedljiv odgovor: da li je opozicija Republike Srpske, koja sebe predstavlja kao jedinu alternativu dvije decenije duge vlasti SNSD-a, uopšte sposobna za osnovni nivo unutrašnje odgovornosti i transparentnosti, kada čak i pred samim biračima  devet dana pred izbore umjesto zajedničkog zahtjeva za istinom nudi javno etiketiranje sopstvenih redova kao “lažnih” i “režimskih”?

Dok se lideri međusobno optužuju, jedini gubitnik ostaje birač kojem niko od njih, čini se, ne duguje pravi odgovor.